مواد مصرفی جوشکاری عاملی است که باید در مورد جوشکاری در نظر گرفت. انواع مختلفی از جوشکاری نیاز به استفاده از میله های جوشکاری مصرفی دارد. این میله های جوش که به نام الکترود نیز شناخته می شوند، برای تولید جوش های تمیز، جامد و تمام شده ضروری هستند. مشکل اینجاست که انواع مختلفی از میله های جوش وجود دارد. چگونه می دانید کدام یک را برای پروژه خود انتخاب کنید؟ هدف از برگزاری دوره آموزش جوشکاری آرگون، یادگیری تضمینی و ورود به بازار کار و اشتغال در حرفه و شغل جوش آرگون میباشد از همین رو این دوره کاملاً عملی دوره و در کارگاه های مجهز به تجهیزات جوش آرگون برگزار میگردد.
در زیر، در مورد انواع میله ها و اینکه چگونه می توانند در پروژه های جوشکاری شما سودمند باشند، بحث خواهیم کرد. هر گونه دارای کاربردها و مزایای متفاوتی است، بنابراین برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد آنها و کاربردهای آنها به ادامه مطلب مراجعه کنید.
الکترودهای مصرفی در مقابل الکترودهای غیر مصرفی
اولین اطلاعات مهم این است که بدانید آیا راه اندازی MIG یا TIG شما از الکترودهای مصرفی یا غیر مصرفی استفاده می کند.
به طور کلی، فرآیندهایی مانند جوشکاری چوبی و جوشکاری MIG از الکترودهای مصرفی استفاده می کنند.
در جوشکاری TIG از الکترودهای غیر مصرفی استفاده می شود اما علاوه بر الکترود به یک میله پرکننده نیز نیاز دارد.
این تمایز حیاتی است زیرا اکثر اشکال جوشکاری دارای سه عنصر هستند. این سه عنصر، قطعات به هم وصل شده و فلز پرکننده برای محکم کردن اتصال هستند. در این فرآیندهای جوشکاری، گرمای شدید قوس الکتریکی، فلز را از هر دو قطعه در حال اتصال ذوب میکند و فلز پرکننده را به آن اضافه میکند تا مواد بیشتری را برای ذوب در یک جوش جامد فراهم کند.
در فرآیندهای جوشکاری چوبی، MIG و مشابه، خود الکترود از مواد پرکننده ساخته میشود و اغلب همراه با شار در محل اتصال ذوب میشود. در جوشکاری TIG، الکترود جریان را تامین می کند، اما یک میله ثانویه از فلز پرکننده برای استحکام بیشتر مورد نیاز است. این میله پرکننده قسمت مصرفی آن است.
چرا نوع فلز مهم است
در حالی که از نظر فنی می توانید هر میله پرکننده قدیمی را که متناسب با تنظیمات جوش شما است بگیرید، باید میله مناسب را انتخاب کنید تا مشکلی ایجاد نشود. انتخاب فلز پرکننده نادرست منجر به انواع مشکلات می شود. زنگ زدگی و خوردگی، آخال و پارگی، ضعف در اتصالات یا اطراف جوش، یا سایر منابع خرابی.
تصویری از یک در چوبی با یک قفل محکم و محکم در نظر بگیرید. شکستن قفل سخت یا غیرممکن است، اما شکستن چهارچوب در، شکافهای قفل با نیروی کافی آسان است. بنابراین با جوشکاری پیش می رود. حتی انتخاب یک فلز پرکننده قوی کمکی نمی کند اگر فلز اطراف با هم مطابقت نداشته باشد و تحت استرس شکسته شود.
انواع مختلفی از الکترودها یا میله های پرکننده وجود دارد زیرا مواد مختلفی وجود دارد که ممکن است بخواهید به یکدیگر بپیوندید. میله های پرکننده معمولاً انواع مختلفی از فولاد هستند اما بسته به نیاز جوشکار می توانند فلزات دیگری از جمله آلومینیوم و برنز باشند.
این لیست همچنان ادامه دارد، اما یک چیز مسلم است: اگر نمی دانید با چه نوع فلزی کار می کنید، به احتمال زیاد نمی دانید هنوز از چه نوع میله جوشکاری استفاده کنید.
ملاحظات هنگام انتخاب میله جوش
هنگام انتخاب میله جوشکاری مناسب برای هر پروژه عوامل زیادی باید در نظر گرفته شود.
اول و یکی از مهم ترین عوامل، موادی است که به هم متصل می شوند. همانطور که در بالا ذکر شد، فلز پرکننده شما باید با مواد پایه شما مطابقت داشته باشد. انتخاب پرکننده نادرست منجر به همه چیز می شود، از جوش خوردگی گرفته تا ضعیف شدن جوش تا اتصال غیرعملکردی.
دوم، موقعیت می تواند قابل توجه باشد. در صورت امکان، ابتدا بهتر است مواد را بچرخانید، بنابراین روی یک سطح صاف و افقی برای جوشکاری کار می کنید. اگر این امکان پذیر نیست، و باید در یک موقعیت عمودی یا بالای سر جوشکاری کنید، مواد پرکننده خاصی کار نمی کنند. به جای جمع شدن و خنک شدن، مواد می توانند از محل اتصال چکه کنند و به سطح آسیب بیشتری وارد کنند.
سوم، ممکن است الزامات خارجی برای پرکننده های خاص در کاربردهای خاص وجود داشته باشد. اینها می توانند از منابع زیادی برآیند. به عنوان مثال، مقررات صنعت ممکن است مواد خاصی را که در یک کاربرد خاص مورد استفاده قرار میگیرند، به دلیل خواص شیمیایی یا فیزیکی یا استحکام آنها مشخص کند. به عنوان مثال، جوشکاری در ساخت و ساز به دلایل ایمنی باید قوی باشد، در حالی که جوشکاری برای پروژه های هنری ممکن است هیچ مقرراتی نداشته باشد.
چهارم، گاز محافظ مورد استفاده برای جوش شما نیز تفاوت ایجاد می کند. به طور خاص، چگالی های مختلف CO2 در گاز محافظ شما می تواند تفاوت قابل توجهی را، در نظر گرفته شده یا غیر آن، ایجاد کند. انتخاب گاز ضروری است زیرا گازهای خاصی به فلزات خاصی واکنش نشان می دهند که در صورت وجود آن واکنش می تواند جوش را به خطر بیندازد.
همه اینها باید در هنگام انتخاب میله جوش در نظر گرفته شود زیرا میله های مختلف خواص متفاوتی دارند. بنابراین، چگونه تشخیص می دهید که چه میله ای برای چه چیزی مفید است؟
رمزگشایی کدهای میله جوش
دبلیو میلههای قدیمی بر اساس ویژگیهایشان طبقهبندی میشوند و یک کد الفبایی به آنها اختصاص داده میشود. این کد یک یا دو حرف است که به دنبال آن چهار یا پنج عدد قرار می گیرد. هر کدام معنایی دارند.
جعبه میله های جوش
اولین کد حرف است. بیشتر میله های جوشکاری با E شروع می شوند که مخفف Electrode است و نشان می دهد که میله الکترود حامل جریان است. R به این معنی است که میله جوشکاری از مواد پرکننده است اما الکترود نیست. ER به این معنی است که هم در جوشکاری شار یا جوشکاری چوبی است، جایی که الکترود و میله یکسان هستند (این یک میله الکترود مصرفی است.) RB مخفف یک میله لحیم کاری است که در لحیم کاری به جای جوشکاری استفاده می شود یا در هر دو قابل استفاده است.
بعد، شما دو یا سه رقم اول عدد را دارید. اگر عدد پنج رقمی باشد (مانند E10018)، سه رقم اول قابل توجه است. اگر تعداد کل چهار رقم باشد (مانند E6010)، دو رقم اول معنادار هستند.
این ارقام ظرفیت یا استحکام کششی ماده را مشخص می کنند و بر حسب kPSI یا هزار پوند بر اینچ مربع هستند. بنابراین E6010 دارای قدرت 60000 PSI است، در حالی که E10018 دارای قدرت 100000 PSI است. رایج ترین میله های جوش فولادی معمولا دارای 60 یا 70 هستند.
شماره واحد زیر معمولاً 1، 2 یا 4 خواهد بود. این عدد موقعیت ماده ای را که می توانید در جوشکاری استفاده کنید نشان می دهد. به یاد داشته باشید که در بالا ذکر کردیم که این موقعیت ضروری است و برخی از مواد برای مدت طولانی داغ می مانند و از جوش های بالای سر یا عمودی خارج می شوند. این رقم عددی است که این اطلاعات را مشخص می کند. "1" نشان می دهد که می توانید از میله در هر موقعیتی استفاده کنید. "2" نشان می دهد که شما فقط می توانید از آن در جوشکاری صاف یا افقی استفاده کنید و "4" به این معنی است که می توانید از میله برای جوشکاری صاف، افقی، عمودی به پایین یا بالای سر استفاده کنید. "3" یک ماده فقط عمودی را نشان می دهد، اما این موارد معمولا دیده نمی شوند.
عدد نهایی بین ۰ تا ۸ خواهد بود. این عدد دو چیز را مشخص می کند: پوشش میله (شار) و اینکه چه جریانی را می توان روی آن استفاده کرد. گاهی اوقات به جای یک رقم از دو رقم آخر استفاده می شود.
در اینجا ایده ای از آنچه ممکن است ببینید وجود دارد:
X0 - شار سدیم با سلولز بالا
X1 - شار پتاسیم با سلولز بالا
X2 - شار سدیم تیتانیا بالا
X3 - شار پتاسیم تیتانیا بالا
X4 - پودر آهن و تیتانیا فلاکس
X5 - شار کم هیدروژن سدیم
X6 - شار پتاسیم هیدروژن کم
X7 - اکسید آهن بالا، شار پودر آهن
X8 - پتاسیم هیدروژن کم، شار پودر آهن
10 – همان X0
11 – همان X1
22 - شار اکسید آهن بالا
28 – همان X8
محتوای شار همچنین تعیین می کند که آیا باید AC، DC+، DC- یا DC± باشد. این اطلاعات معمولاً در بسته بندی میله های جوشکاری یافت می شود و در نمودارهایی مانند این قابل مشاهده است.
ضخامت پوشش
عامل دیگری که ممکن است لازم باشد در نظر بگیرید ضخامت پوشش شار روی الکترود شما است. این اندازه گیری با یک ضریب پوشش نشان داده می شود که نسبت قطر میله و قطر پوشش است. مقداری حاشیه خطا وجود دارد، اما این سه محدوده حول این مقادیر هستند:
نور: ضریب پوشش حدود 1.25
متوسط: ضریب پوشش حدود 1.45
سنگین: ضریب پوشش 1.6-2.2.
میله های با پوشش سبک گاز محافظ کمتری ارائه می دهند و بیشتر در معرض سرباره و آخال هستند. از این رو، آنها به طور گسترده برای بسیاری از کاربردها، به ویژه مواردی که خلوص و استحکام در آنها اهمیت دارد، کمتر توصیه می شوند.
میله جوش و فلز داغ درخشان
میله های با پوشش متوسط در هر موقعیتی قابل استفاده هستند و نسبت به بسیاری از انواع دیگر سرباره را راحت تر از بین می برند. آنها اغلب در پروژه های مقیاس بزرگ مانند حفاری دریایی، جوشکاری خط لوله، و ساخت پل و سایر موارد استفاده می شوند. آنها همچنین برای برنامه های سرگرمی رایج هستند.
میله های با روکش سنگین تضمینی برای محافظت از جوش و ایجاد نتایج عالی هستند. آنها در هر جا که خلوص شدید لازم باشد استفاده می شوند اما در بسیاری از موقعیت ها بیش از حد استفاده می شوند.
کدهای رنگ الکترود تنگستن
عامل دیگری که ممکن است با آن مواجه شوید میله هایی است که با رنگ کدگذاری شده اند. اینها الکترودهای تنگستن هستند که غیر قابل مصرف هستند و در جوشکاری TIG استفاده می شوند.
میله های جوش قرمز
آنها در چهار نوع اصلی وجود دارند:
سبز تنگستن خالص است.
زرد تنگستن با حدود 1٪ توریم است.
قرمز تنگستن با حدود 2 درصد توریم است.
قهوه ای تنگستن با مقداری درصد زیرکونیوم، بین 0.3٪ تا 5٪ است.
اگرچه، ممکن است دیگران را ببینید، مانند:
آبی روشن تنگستن با حدود 0.5 درصد توریم است.
بنفش تنگستن با حدود 3 درصد توریم است.
نارنجی تنگستن با حدود 4 درصد توریم است.
سفید تنگستن با حدود 0.75٪ زیرکونیوم است.
سیاه تنگستن با حدود 1٪ لانتانیم است.
طلا تنگستن با 1.5 درصد لانتانیم است.
آبی تیره تنگستن با حدود 2 درصد لانتانیم است.
خاکستری تنگستن با حدود 2٪ لانتانیم است.
فیروزه یک تنگستن غیر استاندارد با اکسیدهای مختلف مخلوط است.
بنفش همچنین یک تنگستن غیر استاندارد با اکسیدهای مختلف مخلوط است.
الکترودهای کربنی نیز وجود دارد، اما فرآیند جوشکاری قوس کربن امروزه به ندرت خارج از کاربردهای نظامی بسیار خاص استفاده می شود. این یک فرآیند منسوخ شده است که قوس های گسترده تر و دشوارتری را برای کنترل ایجاد می کند.
محبوب ترین نوع s از میله های جوش
جوشکاری معمولاً از قانون 80/20 پیروی می کند. یعنی 80 درصد جوشکاری شما با استفاده از 20 درصد میله های شما انجام می شود. در واقعیت، با توجه به مجموعه گسترده ای از میله های طاقچه ممکن، بیشتر شبیه یک قانون 99/1 است. در اکثر فرآیندهای جوشکاری قوس الکتریکی، معمولاً تنها حدود شش میله در استفاده روزمره وجود دارد.
آنها عبارتند از:
E6010. در میان محبوب ترین الکترودها، این الکترودها به DC و قوس باریک نیاز دارند. آنها در کاربردهای جوشکاری فولاد که نیاز به نفوذ عمیق دارند، مانند کشتی سازی، مخازن ذخیره سازی فولاد و سایر کاربردهای در مقیاس بزرگ رایج هستند.
E6011. اینها شبیه E6010 هستند اما می توانند با AC نیز استفاده شوند. آنها یکی از متداول ترین الکترودهای استفاده از مواد جوش ضخیم هستند که نسبت به E6010 نسبت به E6010 دارای آزادی عمل و سهولت بیشتری هستند. اشکال اصلی آنها این است که مهرههای جوش آنها صافتر بوده و موجهایی از خود به جا میگذارند، بنابراین ممکن است مانند جوشهای دیگر از نظر زیباییشناختی خوشایند نباشند.
E6012. این میله های جوش از هر دو جریان AC و DC پشتیبانی می کنند و برای جوشکاری با حداقل پاشش و سرباره ایده آل هستند. آنها یک قوس پایدار ایجاد می کنند و در نفوذ کم عمق عالی هستند. به این ترتیب، آنها برای تعمیر، لوازم آرایشی، جوش های غیر بحرانی و جوش مواد خاصی مانند فولاد کربن اکسید شده بهترین هستند. آنها همچنین جوش های ضخیم تولید می کنند که ممکن است بعد از تمیز کردن نیاز داشته باشند.
E6013. یکی دیگر از محبوب ترین الکترودها، استفاده از این ترکیب آسان است و پاشش بسیار کمی ایجاد می کند. معمولاً در جوشکاری با نفوذ متوسط و برای مواد با ضخامت متوسط استفاده می شود. همچنین برای اجراهای کوتاه و جوش های متعدد خوب است، جایی که سازگاری بین جوش ها در طول جابجایی لازم است.
E7018. شاید محبوب ترین الکترود باشد، این یکی از بهترین میله های چند منظوره موجود و جزء اصلی کیت هر جوشکاری است. بیشتر برای جوشکاری فولاد با کربن کم و متوسط استفاده می شود و می تواند جوش قوی تری نسبت به هر یک از میله های E60XX ایجاد کند. پوشش شار روی میله نیز برای جلوگیری از آخال در خود جوش ضروری است. E7018 در بسیاری از انواع ساخت و ساز و سایر نازک کاری ها یافت می شود.
E7024. این میله از آهن بالایی در شار خود استفاده می کند که باعث می شود در گرم شدن و رسوب بسیار سریع باشد. این ویژگی آن را برای جوشهای سریع و پرسرعت ایدهآل میکند، اما اگر فرآیند شما خیلی کند باشد، مشکلاتی را به دنبال دارد. آنها همچنین برای جوش های تمام شده صاف، با سطح صاف یا با موج ریز ایده آل هستند.
همه اینها فقط سطح الکترودها و میله های جوش را خراش می دهد. میله های بسیار بسیار دیگری وجود دارد که بسیاری از آنها اهداف خاصی دارند. مشخصات طراحی، مقررات صنعتی یا دستورالعمل ها اغلب میله های متمایز لازم برای پروژه های فردی را مشخص می کنند. بسیاری از این موارد نیازی به حفظ کردن ندارند، اگرچه دانستن اصول اولیه نحوه دستهبندی میلهها میتواند بینش فوری در مورد آنچه با آن کار میکنید به شما بدهد.
همچنین به یاد داشته باشید که این در درجه اول در مورد الکترودهای میله جوشکاری است. میله های پرکننده می توانند اعداد دیگری برای شناسایی آنها داشته باشند. به عنوان مثال، میله های پرکننده آلومینیوم دارای کدهای عددی برای تعیین آلیاژ آلومینیوم استفاده شده در میله هستند تا بتوانید آن را تا حد امکان با مواد متصل شده مطابقت دهید.
سوراخ خرگوش عمیق است، و همیشه چیزهای بیشتری برای یادگیری وجود دارد، حتی در میان کهنهکاران باتجربه جوشکاری. در مورد اینکه کدام میله ها برای پروژه ها یا نیازهای تجهیزات جوشکاری شما ایده آل هستند، با ما تماس بگیرید. ما خوشحالیم که کمک می کنیم.
- دوشنبه ۱۷ دی ۰۳ ۱۴:۲۱
- ۵ بازديد
- ۰ ۰
- ۰ نظر